Ποδηλατώντας στην πόλη

Ο ποδηλατικός τουρισμός είναι ένα απωθημένο μου. Κάποτε θα το πραγματοποιήσω, μόνος ή με παρέα, αλλά ως τότε… ιδανικός κι ανάξιος εραστής…

Το καλοκαίρι είναι αρκετοί οι ξένοι τουρίστες που ταξιδεύουν στην Ελλάδα, φορτωμένοι με σκηνές, υπνόσακκους, κατσαρολικά και χίλια δυο - το λεγόμενο loaded touring. Οι έλληνες που το αποτολμούν είναι μάλλον λίγοι, γι’ αυτό πολύ μου άρεσε το ταξίδι που ξεκίνησε προ ημερών, με την ονομασία “Ελληνικοί Ορίζοντες 2008”.

Πρόκειται για ένα ποδηλατικό ταξίδι που θα περάσει από τα τέσσερα ακραία σημεία της ελληνικής ηπειρωτικής επικράτειας (Ορμένιο Έβρου στο βορρά, Πύθιο στην ανατολή, Σαγιάδα Θεσπρωτίας στη δύση, Ταίναρο Πελοποννήσου στο νότο), καλύπτοντας συνολικά μια απόσταση περίπου 2500 χιλιομέτρων. Το χάρτη της διαδρομής μπορείτε να τον βρείτε εδώ. Η διαδρομή ξεκίνησε τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη και θα διαρκέσει περίπου 25 μέρες. Αυτή τη στιγμή (18/9), πρέπει να βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα.

Η συμμετοχή στο ταξίδι ήταν ανοικτή, αλλά όπως φαίνεται μόνο οι δύο τολμηροί εμπνευστές θα την πραγματοποιήσουν, με ενδεχόμενη συμμετοχή σε κάποια τμήματα και άλλων.

Ενημέρωση για την πορεία μπορείτε να βρείτε στο σχετικό blog

Να και μια φωτογραφία των δύο ταξιδιωτών στο Πύθιο

Respect!

Τα ΜΤΒ ποδήλατα είναι ίσως τα πιο διαδεδομένα στην αγορά. Βρίσκονται παντού, σε τεράστιες διαβαθμίσεις ποιότητας και τιμής, από τα εξειδικευμένα καταστήματα μέχρι τα CarreFour και το Jumbo. Παρ’ ότι ο αρχικός του σκοπός χρήσης είναι οι διαδρομές σε κακοτράχαλα ορεινά μονοπάτια, πολλοί είναι αυτοί που τα χρησιμοποιούν για την πόλη, είτε από άγνοια των υπόλοιπων επιλογών, είτε από συνειδητή επιλογή.

Προσωπικά θεωρώ ότι εντός λογικών πλαισίων κάθε ποδήλατο μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της κίνησης στην πόλη, αλλά δεν το κάνουν όλα το ίδιο καλά και πρόσφορα. Έτσι και ένα ΜΤΒ μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην πόλη, αλλά τα εξειδικευμένα ποδήλατα πόλης είναι καταλληλότερα (κυρίως λόγω “ασφάλτινων” ελαστικών, όρθιας θέσης οδήγησης και ενσωματωμένων σε πολλές περιπτώσεις φτερών, φώτων και σχάρας).

Πρόσφατα έγινε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα, τόσο από ποδηλατικής, όσο και από κοινωνιολογικής (δείτε πως “συζητούν” κάποιοι στο Δίκτυο) άποψης, για το θέμα στο www.podilates.gr.

Δείτε όλη τη συζήτηση εδώ.

Η εικόνα είναι άθλια, αλλά η σκηνή ήταν όμορφη και ήρεμη. Σούρουπο δεκαπενταύγουστου στην περατζάδα της Βάρκιζας.

Τα αναδιπλούμενα ποδήλατα δεν είναι καινούργια ιδέα ή μόδα της εποχής. Κατά καιρούς βλέπω παλιά αναδιπλούμενα ποδήλατα στο δρόμο και κάποια στιγμή θα πρέπει να τα φωτογραφίσω.

Νομίζω ότι οι πρώτες κατασκευές αναδιπλούμενων πρέπει να επινοήθηκαν για στρατιωτικούς σκοπούς. Σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο Πάπιγκο, στο Μουσείο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που βρίσκεται εκεί, είδα το παρακάτω, ιταλικής κατασκευής, ποδήλατο:

Επίσης σε επικοινωνία με τον Kalle Kalkhoff, γερμανό κατασκευαστή υπέροχων ποδηλάτων Pedersen, είχα μάθει το εξής:

“We used to sell a historic folding bike, a replica of the BSA military foldable, we call it Galaxe. The amazing thing was that it had 28” wheels.”

Ιδού το πολύ όμορφο Galaxe:

Θα “κλέψω” τη διεύθυνση από το blog του Μάριου και θα προσπαθήσω να παρακινήσω υπέρ του ποδηλάτου όλους όσους αδιαφορούν όταν διαβάζουν για ταχύτητες, λάστιχα, ντεραγιέ και φρένα, αλλά δε μένουν ασυγκίνητοι μπροστά στη δύναμη της εικόνας.

To Copenhagen Cycle Chic είναι ένα blog γεμάτο με όμορφες φωτογραφίες από την ποδηλατική καθημερινότητα της Κοπεγχάγης. Μερικές μάλιστα είναι πιο όμορφες από τις άλλες…

Image does not exist: http://farm3.static.flickr.com/2416/2471827752_9e04f2644f.jpg

Α, και για να μην ξεχνάμε τα αναδιπλούμενα ποδήλατα, ιδού κι ένα Mobiky Genius από το ίδιο site, σε ρόλο διακοσμητικού.

Image does not exist: http://farm4.static.flickr.com/3149/2371357381_bd3049f66f.jpg